ตอนนี้มาทำงานอยู่ที่เวียดนาม สักพัก ก็ต้องฝึกพูดภาษาเวียดนาม
เพื่อการดำรงชีพของเรา คนไทย ภาษาเวียดนามฟังยาก
และก็ออกเสียงยาก คนฮานอย กับโฮจิมินต์ ก็ออกเสียงไม่เหมือนกัน
ก่อนอื่น เรามาเริ่มคำว่า สวัสดี ให้ออกเสียงว่า "ซินจ่าว" 
ถ้า ขอบคุณ ก็ให้พูดว่า "กำเอิ้น" คำพวกนี้เป็นสองคำแรกที่เราจำได้
และได้ใช้อยู่ประจำ เวลาไปร้านอาหาร ถ้าจะเรียกพนักงานเสริฟ์
ก็ "แอมเอ๊ย" คำว่า "แอม" เค้าเอาไว้เรียกคนที่มีอายุน้อยกว่าเรา
ไม่ว่าจะเป็น หญิงหรือชายก็ตาม แต่ถ้าเป็นพี่จะเรียกไม่เหมือนกัน
พี่ชาย เรียก "อัน" พี่สาว เรียก "จิ" หรือจะเรียกว่า "จิเอ๊ย อันเอ๊ย" ก็ได้นะ
เวลาหิวข้าวไม่รู้จะกินอะไรก็ "เกิม เฉียน" ข้าวผัด นั่นแหล่ะ ข้าวผัดไก่ก็
"เกิม เฉียน ก่า" ข้าวผัดปลา "เกิม เฉียน ก๋า" แค่นี้ก็อยู่รอดแล้ว
ต่อกันด้วยการนับเลขดีกว่า อันนี้ง่ายดี เริ่มกันเลยแล้วกัน
โหมด = หนึ่ง
ฮาย = สอง
บา = สาม
โบน = สี่
นำ = ห้า
สาว = หก
ไบ๋ = เจ็ด
ต้าม = แปด
จิ๋น = เก้า
เบื่อย = สิบ
จำได้แค่นี้แหล่ะ อ้อ มีอีกประโยคนึง ยอดนิยมเลย
แอม ยิว อัน I love you หรือ ฉันรักเธอนั่นแหล่ะ
แค่นี้ก่อนดีกว่า จริง ๆ แล้ว ลืมว่ามีอะไรอีกบ้าง ฮ่า ๆๆๆ
ประโยคสุดท้าย "กำ เอิ้น หลำ" ขอบคุณมากค่ะ อิอิ
ไม่เห็นจะยอดนิยมเรย ยังไม่เคยได้พูก 